این یادداشت در صفحه 16 روز دوشنبه 3 ارديبهشت ماه 1386 روزنامه جام جم چاپ شده است.

 گلاب آدينه با همه گزيده کاري اش بي نياز از معرفي است. همين گزيده کاري است که باعث شده در ذهن مخاطبانش جاودانه باشد. آخرين کار سينمايي او «آرامش در ميان مردگان» ساخته مهرداد فريد است که در جشنواره فجر امسال ديديم. آدينه اين روزها مشغول بازيگرداني مجموعه 90 قسمتي در حال پخش «سلام» است که بعد از بازيگرداني فيلم هاي عروس افغان ، دوشيزه و نغمه ، چهارمين تجربه او در اين زمينه به حساب مي آيد.

چطور به مجموعه «سلام» دعوت شديد؟

قبلا در چند پروژه ديگر مثل فيلم «عروس افغان» و سريال «ملک دل » که هنوز پخش نشده با سعيد سعدي ، تهيه کننده همکاري داشتم و حالا هم براي اين پروژه دعوت شدم.

بازيگرداني را در يک جمله چطور تعريف مي کنيد؟

در کنار بقيه تخصص هاي سينما، اين هم يک تخصص است که به کارگردان کمک مي کند فيلمش را بهتر بسازد.

شما بازيگر پرسابقه و توان مندي هستيد؛ فکر نمي کنيد بهتر باشد وقت و انرژي تان را به جاي بازيگرداني ، صرف بازي در نقش هاي خوب و ماندگار خودتان کنيد؟

هر چيزي به جاي خودش. هم به بازيگري علاقه دارم و هم به بازيگرداني. ربطي به هم ندارد، ولي اگر در آن واحد دو کار خوب هم سطح در بازيگري و بازيگرداني پيشنهاد شود، طبعا کار خوبي را که در زمينه بازيگري پيشنهاد شده قبول مي کنم و بين دو کار متوسط، بازيگرداني را ترجيح مي دهم. تعامل با بازيگران و راهنمايي و هدايت آن ها، بخش مهمي از وظايف يک کارگردان است که شما آن را به عنوان بازيگردان انجام مي دهيد.

به نظرتان بازيگرداني چه نسبتي با کارگرداني دارد؟

نمي شود گفت وظيفه کارگردان است. همان طور که نمي شود گفت صدابرداري وظيفه کارگردان است. کارگردان با مجموعه اي از آدم هاي مختلف با تخص صهاي متفاوت فيلمش را مي سازد. حالا اگر فيلم برداري يا طراحي هم بداند، براي خودش بهتر است.

مي شود گفت غم نان و مسائل مادي باعث مي شود پيشنهادهاي بازيگرداني را قبول کنيد؟

وقتي مي گوييد غم نان، انگار که از سر ناچاري کار را انجام مي دهم ، در صورتي که اين طور نيست. چون اين کار هم با بازيگري مرتبط است و هم با کارگرداني ، بخصوص کارگرداني تئاتر. براي همين با رغبت به آن مي پردازم.

شنيده ام که شما مثل هميشه براي اين کار خيلي دل مي سوزانيد و تلاش مي کنيد، ولي فشردگي و سرعت کار باعث مي شود نتيجه خيلي ايده آل نباشد؟

به دليل کمبود وقت و بودجه و امکانات ، همه گروه از کارگردان گرفته تا بقيه عوامل دلشان مي سوزد که امکان استفاده از تمام توانايي هايشان وجود ندارد.

به خاطر کمبودها، انگيزه تان را از دست نمي دهيد؟

نه ، ما تمام تلاشمان را مي کنيم. اگر اين جوري بود که مي گفتيم مثلا چون اين کار با بودجه کم ساخته مي شود، پس ما هم به همان اندازه تلاش مي کنيم. ولي جالب است که اين چيزها براي بچه ها اصلا مهم نيست. فقط ناراحتند که چرا بودجه و زمان و شرايط کار با تلاش و انرژي شان متناسب نيست.

چقدر در جريان بازخوردهاي کار هستيد؟

ما که توي عيد هم سر صحنه بوديم و داشتيم کار مي کرديم. آماري هم در دست نيست. بالاخره اين هم مثل بقيه کارها گروهي موافق دارد و عده اي مخالف.

و حرف آخر؟