اين يك پاراگراف را خوارزمي در پيش گفتار كتاب جبر و مقابله اش نوشته. داشتم فكر مي كردم كه واقعا با اين ملاك خوارزمي چند نفر ما دانش مكند و خردمند حساب مي شويم!

«دانش مندان روزگاران گذشته و خردمندان ملت هاي پيشين، پيوسته سرگرم نگارش و تصنيف بوده اند. آنان به انازه توانايي و بينش خود، براي مردم پس از خود در انواع دانش و گزيده هاي حكمت و فلسفه، كتاب ها تاليف و تصنيف كرده اند، به اميد آن كه در ديگر سراي پاداشي يابند و در اين جهان از آنان نام نيك بر جاي بماند. نام نيك بر جاي بماند. نام نيكي كه همه ثروت ها و پيرايه هاي مادي كه با رنج بسيار به دست مي آيد، در برابرش ناچيز است و به شوق رسيدن به آن، رنج كشف رازهاي دانش و زحمت حل دشواري هاي علمي آسان مي نمايد.

 دانشور به سه گونه است:

يا مردي است كه براي نخستين بار دانشي ناشناخته را مي شناسد و و مي شناساند و آيندگان را ميراث خوار علمي خود مي سازد.

يا مردي است كه آثار بر جاي مانده پيشينيان را شرح و تفسير مي كند و مطالب مهم و پيچيده كتاب ها را روشن مي سازد؛ براي بيان مطالب راه هاي ساده تري نشان مي دهد و نتيجه گيري را آسان مي كند.

يا مردي است كه در برخي كتاب ها به نادرستي و آشفتگي برمي خورد و نمادرستي را اصلاح مي كندو آشفتگي را سامان مي بخشد. با خوش بيني به كار مولف مي نگرد، بر او خرده نمي گيرد و از اين كه متوجه خطا و اشتباه ديگران شده است بر خود نمي بالد...».