تبليغاتX
زیر درخت انجیر - حفره
وب نوشته های جابر تواضعی

دو ساعت پيش در قدم زدن هاي تقريبا هر روزه ام در كوچه هاي دور و بر روزنامه براي هضم ناهار(!)، درباره خودم و سرگشتگي هاي هميشگي ام به يك جمله خوب رسيدم:

«احساس مي كنم روحم يك حفره بزرگ دارد كه هیچ وقت و هيچ جور پر نمي شود.»

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم آبان 1386ساعت 15:44  توسط جابر تواضعی  |